Arabanın kapısını hızlıca kapattı. Koltuğu yatırdı, dikiz aynasını kontrol etti, direksiyonu düzeltti, camı açtı; – Çabuk ol. – Tamam geldim.

Sırf amaçsızca yürümüş olmamak için adımlarını saymayı denedi. Caddenin başından itibaren yüz yirmi iki adım saydı. Son adımında evcil hayvan

Kerim Kolat’tan yeni bir hikâye… Paradoks hayatlar… *** Göğsünde henüz kaybolmamış bir secdenin hazzıyla yerinden doğruldu. Seccadeyi, içindeki tarifsiz hafiflikle

Ömer Ertürk’ten minimal bir öykü… *** Eski ve yamalı elbiseleriyle şehrin en büyük alışveriş merkezine doğru yürüdü. Kapıdaki güvenlikçi önce

Nun Edebiyat Dergisinin 11. sayısı çıktı. İşte size Ocak-Şubat sayısından bir öykü… *** Dönüyordu Dünya Yazar, yeni bir hikâye yazabilmek

Muhammet Emin Oyar’dan ilginç bir minimal öykü… *** Sakin günün ortasında hızını alamayan otomobil bir at arabasına çarptı. At kanlar

Kerim Kolat’ın satırları çocukların dünyasında geziniyor. *** Ayaz’ın bu isteği babasını bir hayli şaşırtmıştı. İnce bir çorapla saksı toprağı istemişti

Ve dört yılın sonunda bir parça kâğıt verdiler bana. Galiba ‘dipmola’ yazıyordu üstünde. Böyle şeylere ‘prosedür’ derim ben. ‘Ben prosedürlere

Mostar Dergisi Ocak sayısından itibaren “Fotoğrafın Hikâyesi” başlığı altında hikâye yarışması düzenlemeye başladı. Birinciliği hak eden hikâyeler edebifikir.com‘da yayımlanacaktır. Ocak 2014, 107.

Bekir o zamanlar altı yaşındaydı. Küçük yaşına rağmen her sabah babasıyla beraber köylerindeki koyunları otlatmaya giderlerdi. Babası onu götürmeye kıyamasa

Kerim Kolat, bizi çocukluğumuza götürdü… *** … Gülüşmeleri kesildi. Önlerine bakıp, iç geçirdiler. Mahmut, kâkülünü arkaya yatırıp bir sigara daha

Akdeniz’in, kahramanlık yuvası sonsuz ufuklarına bakan küçük tepe, minimini bir çiçek ormanı gibiydi. İnce uzun dallı badem ağaçlarının alaca gölgeleri

Kerim Kolat belki de senin hikâyeni anlattı. Kendini okumaya cesaretin var mı? *** Günün ilk ışığıyla evden çıktı. Bahçeye indiğinde,

Yanlış yatma pozisyonlarından kaynaklı huzursuz sabahlarımda, akşamdan kalan abur cuburla güne merhaba dediğim zamanların birinde fark ettim kâğıt toplayan amcayı.