Yutkundu. Boğazında bir şey var. Tekrar yutkundu. Boğazında bir şişlik var. Gözlerini açtı. Eliyle yokladı, bulup yerinden sökebilecekmiş gibi. Eline

Üç adımda çıktı sahneye. Her basamakta ayağının altından gelen tak sesi ve ardından tiyatro sahnesinin tahta tabanlarının üzerinde yürürken ara

Bu sürahi, Saliha halana gidecek, dedi annesi İkram’a. Saliha halasına gönderirdi zaten çoğu zaman. Bir gün gitmediğini bilmez. O da

Beş dakika önce hiçbir şeyi yoktu. Evinden işine dönen, balkona çamaşır asan, sokakta boş boş gezen, şehrin orta yerinde kalabalığa

Mendilini çıkarıp alnından süzülen terleri sildi. Başını cama yasladı. Güneş yavaş yavaş doluyordu otobüsün içine. Yolcular uyuyordu. O ise doğan

Apartmanların arasında ne işe yaradığı belli olmayan, birinci kattaki evin balkon yüksekliğine yakın, neredeyse küp şeklindeki beton yapının kıymeti yoktu

K  A  H  I  R   İ  Ç  İ  N  D  E  Y  İ  M Sprey boya kutusunu son kez salladı.

-1. Ben. Bende olsaydım. Bir adım bile atmazdım. Ben olsam atmazdım da ben, bende değildim ki. Ben çıktım gittim “ben”ler

Yüzyumaz Yavuz, mahallemizin saygı duyulan en nadide şahsiyetlerinden biri olmakla birlikte çok da delikanlı bir abimizdir. Sokağa çıktığı andan itibaren

37.1 ̊C Çocuk… Bugün yatağın olduğu iddia edilen yerdesin. Her yeni gün, bir sonraki güne gebe değildir ya, bugün batan

Alet çantasını aradım durdum. Bir şey lazım olunca daha çok kaybolur ya, öyle oldu. Bir çekice ihtiyacım oldu. Çekicin alet

Sabah gün ağarmadan işe gitmek için yola çıkan mahalleli, birkaç dakikalığına da olsa Faik Usta’nın dükkânının önünde durmaktan kendilerini alamadı.