İncelmenin Karşısında Bir Kalın Türk
Ne hitap edenin ne de kendini muhatap kabul edenlerin yüzyıllardır anlamaya, çözmeye çalıştığı; bir kaba sığdırmak isteyip de başaramadıkları için
Politik Limonlar ve Başka Meseleler
hayat bir iç geçirme kürdilihicazkardan nihavende geçiyorum mavimtırak kurşuniden zeytuni bir yeşile yine de aksırtamıyorum aksırması gereken hayvanı ve canımı
Repliğim Neydi?
“Eşyanın da canı var,” diye ilan etti, “Bütün iş, ruhlarını uyandırabilmekte.” (Gabriel Garcia Marquez) Günlük hayatın koşturmacası esnasında, yanımızdan geçen
Yaz Bitimi
Yeniden sayıyorum pencerelerimi Bu yaz sanırım ölmeyi düşünmedim Diye hiç düşünmedim Daha az tramvaya bindim Evet berbat bir şey bu
Hırsız Polis Oyununda Gülümseyen Suratlara
Hüznü sevmem mi gerekli yoksa Yalandan gülümsemem mi Boşalan şarjör, gece mesaisi Sabahın aydınlığı ve akşam gezmesi Hâl sormayı bir
Ben Dua Etmeyi Bilmem
1. dağılacak bulutlara benziyor yeni gelenler yağmur yağar mı bugün sürahide azalan güneş suyu yeniden dolar mı bugün ıslıkla giren
Bana Onun Kim Olduğunu Söyle
Sırrına ermeye yetmeyecek koşular Aşsam uzun yolları, bir noktada yetimim Efsunlu rüyaları bir kenara itecek olsam Hayır demezdim Müneccimlerin soruları
İthaka’sına Dönmeye Çalışanlar: Odysseus, Nolan ve Türkiye
Yazıya, bir itiraf ile başlamak icap ediyor. Sinema, pek mesai harcadığım bir saha değil. Zaten yazının başlangıç noktasını sinema salonunda
Güneşin Etekleri
Çık biraz kapıya, yüzün göğersin Bak, güneşe sabır saçar buğday başağı Çekingen ipek elinin yongasını beğensin Sen dayan ki kırılmasın kaşağı
Peyami Safa Server Bedi’ye Karşı
Yıl 1961. Günlerden 15 Haziran Perşembe. Türk edebiyatının yaramaz çocuğunun, Babıali’nin yalnız dehasının kalbinin durduğu ölüm yıldönümündeyiz. Bir yazarın, ömrü
Karşıdan Bakanlar
Yıllar sonra kendimi nasıl olduysa tekrar bu sokaklarda bulmuştum. Hâlbuki çıkarken bir daha adımımı atmam diyordum. Unutmaya çalıştığım geçmişim bir
Adı Konmamış Bir Üşüme
“Gelmedi bu bahar, gelmedi çok bekledik.” (Latife Tekin) Sonbaharla kış arasında bir yer var. İnsanın üşüdüğünü henüz kabullenmediği, ama içinin
Bir Yıldızın Sönüşü
Gözlerini açtı. Bir yolda yürüyordu. Üzerindeki uzun paltosuyla hızla ilerliyordu. Nereye gittiğini biliyordu. Bir eve girdi. Aynı koku, gerçekliğin küflü
Nefaset Konakları
Nisan ayının 5’iydi. O sene yaşanacak olan son 5 Nisan’dı ama kimse bunun farkında gibi görünmüyordu. Özellikle de kediler. Çimenlerin