Ruhunda anlayamadığı bir hâl vardı bugün, her sonbaharda yaşardı bu duyguyu… Müebbet ıstırabın zindanında gözlerini zamana çivilemiş, kalbini Rahman’dan

  Gün, batan güneşle birlikte yere düştü. Gökyüzü kurşuni renklerle kaplı bulutlarla bezenmiş. Bulutlar her an içinde biriktirdikleri gözyaşlarını yeryüzüne

  Heyecanlıydı. Sonuçların açıklanmasına az kalmıştı. Soruyorlardı. “Nereleri yazdın guzuuum.” “ Ne bileyin işte teyze yazdım bir yerleri. “Uzakları yazmayaydın