Edebifikir ekibi haftalar önce duyurulan büyük buluşma için artık saatleri sayıyordu. “Hatırlamanın Yükü ve Unutmanın Bedeli” isimli konferans duyurulduğu tarihten

* Bir yılı daha geride bıraktık. Bu cümleyi her yıl yeniden mi kuruyoruz acaba? Yoksa her kurduğumuzda yeni bir şey

Bir yılı daha geride bıraktık, sevgili okur. Yılları geride bırakmakla ileriye gittiği zehabına kapılan insan, ne doğumdan önceki varlığına, ne

Edebifikir yazarlarının “akademya/edebifikir” Whatsapp grubunda “silecek” kelimesi üzerine gerçekleştirdiği fikir teatisi… *** Mehmet Raşit Küçükkürtül:   sırkıtmak sıvıyı kabından son damlasına

Sulhi Ceylan, Adem Suvağci ve Oğuzhan Yılmaz güne başladıklarında her zamanki gibi olacaklardan habersizdiler. Yine de içlerinde izah edemedikleri bir

Bacalardan sızan is kokusu, birbirine sustalı çeken dolmuş şoförlerinin kavga sesleri ve kapanan kepenklerin yankısı, yalık köpeklerin düğün tıngırtılarıyla birleşince,

Acısıyla ekşisiyle, ağusuyla şerbetiyle, oksidiyle cıvasıyla, bir yılı daha geride bıraktık. Bırakmak insani bir eylemdi, en çok bunu sevdik. Bir

Eve çıktığı günden bu yana salonun ortasında asılı duran Bakunin replikasyonu yağlı boya tabloya hiç bu kadar yakından bakmamıştı. Sanki

Buluşma günü gelmişti. Ekibin her bir üyesi buluşma vaktine kadar işlerini halletmeye kararlıydı. Sulhi Ceylan sabah irkilerek uyanmış ve hızlı

Sulhi Ceylan dolma kalemini ceketinin cebinden çıkarttığında seher vaktiydi. Mumun kızıl ışığı masasını aydınlatıyordu. Divitini usulca hokkasına batırıp mürekkebi kâğıtta

Ayrılmak için buluşmaları gerekiyordu. Her buluşma bir ayrılıkla taçlandırılmalıydı. Bu yüzden sözleşmişlerdi. Başta buluşma noktası olarak Gülsuyu’nu seçmişler ancak yapılan

Oğuzhan Yılmaz alışılagelmiş dışında bir şey vadetmediğini düşündüğü bir güne uyandığında gün içerisinde olacaklardan habersizdi. Zil çaldığında açıp açmamakta tereddüt

Okurumuz: Twitter’i kapaticam siz yayin acarsiniz da kaçıririm diye kapatamiyorum bizi bi yayinlasaniz da sosyal medyaya gönül rahatlığıyla ara verebilsek…

Yaşadığımız evrende hemen her şeyi bir bedel ödeyerek alıyoruz. Aldığımız enerjinin bedelini yine enerjiyle ödüyoruz da denilebilir. İnsan bu kadar