bir daha ben yani hiç

“güvercinin gerdanlığı bir kez kaybolursa, onu bulmak mümkün değildir artık.” ömür cenazesinde mevsim ilk bahar taziyeye hangi çiçekle gidilir bilmem

Ev Yaradır

evin en devrilen yerlerine kaçıp da nereye ben ha nereye sakının kalplerinizi eteklerimde taşlar bir bulut devrilir gibi beni geçerken

ya no hay leylâ

bazı geceler yarıyorum kalbimi, çölü, leylâ’yı ve ontolojik isyanları söküp. sıcak bir kuvarsın avuçlarımda bıraktığı yaradır o sütten arı ellerinde

Neden?

Bakışlarımda, küflenmiş bir fotoğraf alev alıyordu Yoruluyordum her sabah, sabaha şahit olmaktan Bilmiyorum, neden eskiyor aynı gün, giydiğim elbiseler Eve

Sevdim Seni

Feyyaz Kandemir, Şeyh Galib’in “Sevdim seni” redifli meşhur şarkısını tazmin ve tanzir etti. Bu vesileyle vefatının 225. seneyi devriyesinde Galib

Hölderlin Okurken Başıma Gelenler

“hölderlin, hangi taş ezdi seni tadın böyle güzelleşmiş”* bir filmde görmüştüm yağmur ukulele çalıyordu bir kitapta okumuştum adorno’nun rüyasına gelmiş,

Cânımsın benim

Oğuzhan Âsım Güneş, Şeyh Galib’in “Gizlesem de âşikâr etsem de cânımsın benim” mısralı meşhur şarkısını tazmin ve tanzir etti. Bu

İnandırmak Bir Bulutu Yalnızlığına

Züleyha değildir her kadın ama tüm kadınlar benzer züleyha’ya böyle bir mirastır bu yusuf vakit varken topla kalbini çek sandalyeyi

Kör/ebeyim Suçüstü Yumdum G/özümü

Üşüten bir mum alevi gece Daha sabaha kaç karanlık eklemeli ey adı yâr olan? Afedersiniz… Adınız aşk diye sevmiştim. Düşüşümü bilin diye

Dokuz Yönlü Dert

Açılmış çığırdan dosta gidemem, Ayaklarım ize sığmaz.. ölürüm. Yaşarım, duyarım, tarif edemem; Düşüncem var, söze sığmaz.. ölürüm. El alır, göz

Toplama Kampında Bir Çiçek

Her gün azgın bir akrep ısırır beni. Susarım, zaman saklasın diye ellerimi. Vicdanım üçayaklı bir kedi, terk eder kalbimi, Dilimin

zaten hepsi kırmızı

yağmur henüz dindi ince gövdeli ağaca dokunma yazlık ayakkabınla yürü, su birikintilerini görünce dur izle üflemiş gibi az önce burnuyla

geceleyin sanrılar

iştar beni al kanatlarına götür uzakların dinginliğine artık son nefesim bir kanaate gitti insan kıyamet alametinin kendisidir isterdim ki telaşsız

Osmanlı’yı Kuranlar At Hırsızıydı Diyen Emrah Safa Gürkan’a Cevap

Be hey Emrah Safa Gürkan Demek atam at hırsızı Ne kadar sağlammış arkan Nasıl s.çtın sen bu sözü Ey edep