“Macun çekilmesi lâzım oğlanın yattığı odanın penceresine. Biraz da tıngırdıyor cam”, dedi annem. Araba falan geçince camlar düşecek gibi oluyor.

Bak kızım… Ak yazması, ucunda ince işlemeleri ile hâlâ üzerinde. Hâlâ aynı tahta tespih parmaklarının arasında. Duvarda asılı Kur’an-ı Kerim,

Otobüsün orta kapısına yakın, ayakta, topuklarımın sızısını beynimde hissederken fark ettim onu. Yan yana duran insanlardan ziyade üst üste yığılmış

Kulağım tıkalıydı. Hiçbir şey duymadım. Duymadım ve görmedim. Şimdi düşünüyorum, neyi anlatmalı? Duymadıklarımı mı, görmediklerimi mi? Uzun süredir bir amacın

1. Karşı apartmanın birinci katında ihtiyar bir adam oturuyor. Evinde onunla birlikte yaşayan var mı, henüz görmedim. Her yatsı ezanında

Sen bana gülümsedin ve bilmiyordun Benim nasıl bir korkuyla, endişeyle Komşunun bahçesinden elmayı çaldığımı (İranlı Şair Hamit Musaddik) Rüştü gözleri

Yaşanan kötü bir olaydan sonra annemle karşılaşmak kolay ama babamla zor. Yine böyle kazayla -gerçekten kazayla, gerçekten- kavga ettikten sonra

Peri-şân Perihan Uzun uzun bahsedilebilir Perihan’ın güzelliğinden ama neye yarar? Gözümüzün önünde canlanan bir suret olmaktan öteye geçer mi? Benim

Transfer Oturma odasında, tüplü televizyonun karşısında oturan üç kişilik çekirdek aile, “monoton” denilen çarkın içinde dönüp duruyordu. Akşamları yemekte bir

Fransız Balkon Hamiyet teyze kentsel dönüşümden sonra oturmaya başladıkları evlerinin balkonuna ilk başlarda bir türlü alışamadı. Ona göre binanın duvarının

Tam otuz yıllık memuriyet hayatının sonuna gelmişti Gazanfer Sami. Bölüm şefi, elini uzatıp “Yeni işiniz hayırlı olsun, uzun bir çalışma

Çat!!! Burada. Çat!!! Orda. Çat!!! Kapı arkasında? Süpürge. Bilmece. Kimse bilmese. Sorusunu sormasa. Cevabı düşünmesek. Cevabı bulmasak. İlk soranı, ilk