“İnsanda büyüme ve gelişme belli özellikler dikkate alınarak dönemlere ayrılır. Bu dönemler bebeklik dönemi, çocukluk dönemi, okul çağı dönemi, ergenlik

Turist rehberi, arkasındaki kalabalığın kendisini takip edip etmediğine aldırmadan, elindeki renkli şemsiyeyi, mümkün olduğunca yukarıda tutarak ilerliyordu. Tek isteği, her

Toprak Tarlanın ortasında tek başına oturuyordu Memet Emmi. Bağdaş kurmuş, başı önde, az önce sürdüğü tarladan aldığı toprakla oynuyordu. Birbirine

İki binanın arasında, uzun karanlık bir koridoru andıran sokağı, sadece idareten bağlanmış altmış voltluk bir lamba aydınlatıyordu. Kimse girmezdi bu

– Aylin… – Alo, canım… – Beni duyuyor musun? – Pardon! Bu kafede telefon çekmiyor mu?! – Geliyor sesin şimdi.

Sen kimseyi incitmedin Nazif Efendi, bunca yıl oldu, kimseyi incitmedin. Ama baktığın aynalarda hep hüzün var. Saçının her telinde bir

  – Hoş geldin abicim. Buyur otur şöyle. Şansına sıra da yok bugün. Yalnız, seni ilk defa görüyorum bu mahallede.

Kumandanın kanal değiştirme tuşuna sık aralıklarla basıyor, durmadan kanal değiştiriyordu. Açılan herhangi bir kanalda iki saniyeden fazla kalmıyor, kumandaya işkence

Ben, huzurun nasıl koktuğunu bir mendilden öğrendim. Ceketin cebinden çıkıp da ikiye ayrıldığı anda ilk başta mendilin kokusu yayılırdı etrafa.

Artık fotoğraflar da eskimiyor. Hepsi elektronik hapishanelerde mahkum. Aynı renk ve canlılıklarıyla. Solmuyor, yırtılmıyor, çürümüyorlar. Her bakıldığında insana hep dünyada

— Keşke… keşkee… keşkeee… keşkeeeee Üstünde yıpranmış elbiseler… Giyilmiş değil, üstüne bağlanmış, sarılmış çaput parçaları. Saçları uzun, iki yana taranmış

Otopsi odasında boylu boyunca yatıyordu. Üzeri beyaz bir çarşafla kapanmış, kefenden önceki son provasını yapıyordu bu örtüyle. Birazdan içeri doktor