Bugünün dünden bir farkı vardıysa o da bugünün düne yaslanıp büyümesiydi. Dünden kalanlar ile bu günleri yaşamanın onulmaz, evet onulmaz

İnsanlar neden sürekli aynaya bakar hiç düşündünüz mü? İnsan korktuğuyla sınanır desem sanırım nereye gelmek istediğim anlaşılır. İnsan kendiyle karşılaşmaktan

Ben yani insan olmanın bütün yalınlığı ve yalnızlığı olan ben Allah’ın yağdırdığı bütün yağmurlar altında ıslanan (Mustafa Aydoğan) Peyami Safa’nın

Dünyanın kadınlara ait olduğunu düşünüyorum. Öyle rahat ve öyle içten yaşayışları var ki sanırsın yüz bin yıldır dünyadalar ve hiç

Evlerin derin, kasvetli, hemzemin geçitlerine benzeyen odalarından yayılıyorum dünyaya. Dünya üzerimde lekeler bırakarak büyüyor. Lekelerden arınmak için geceler boyu karanlığa

İşte yine başlıyorsunuz. Ben müteredditim. Yalnız uzaktan izleyeceğim artık sizi. Bir hikâyenin daha orta sayfasında kimliğimi kaybetmeye cesaretim yok. Siz

Gece, uyuyup kalma korkusuyla birkaç kez uyandım. Kalktığımda saat altı olmamıştı. Pencereden günün yeni ağardığı görülüyordu. Nikolay henüz gelmemişti; yatağımın

Yirmi derecelik bir sıcaklığın ertesindeki kardan sağlam bir kroşe yedirir hayat, yataklara düşürür adamı. Devamsızlık hakkı işte bu zamanlarda kullanılmalıdır

benim kalbim bir ıslahevidir doktor yetim bir çocuk durmadan azarlanır içinde benim kalbim gövdesi ıslahevlerine çakılı bir kuştur uçmayı bilmeden

Sana Havalimanı’na vardığımızda pasaport kontrol noktasında bekleyen onlarca kişi gördük. Bunlar Suudi Arabistan’dan sınır dışı edilen Yemenli kaçak işçilermiş. Hepsi

Sahnelerden kopamayan insanlar için kullanılan “sahne tozu yutmak” şeklinde bir tabir vardır. Bu ifadeyi biraz değiştirirsem, mesela “kitap tozu yutmak”

Bazı cümleler vardır, kapalı kapılar ardında saklanmıştır. İçkinlik ile birleştirilmiş, hakikat dünyasını zenginleştiren belki de kişiye sürekli hakikati bulma telaşı

Hani bazı şarkılar vardır, dinlemeden duramazsın. Duramazsın çünkü senin sahici bir duygunu hitap etmektedir. Duramazsın çünkü o şarkı aslında senin

Yazarlarımızdan Mehmet Raşit Küçükkürtül, kendisine yapılmış bir iyiliği anlatıyor.  Edebifikir okuyucusunu da kendisine yapılmış iyiliği yorum kısmına yazmaya çağırıyoruz. ***