Aynaları küstürdüm bunda senin suçun yok. Uykuma trenler girdiğinden beri kendimi huzursuz bir karınca gibi hissediyorum. Bu yüzden sündüm, sürgülü

Bize gösterilen kapılardan, yüzümüze kapanan kapılara, kapanması mümkün olmasa da kapanmış gibi yapılan kapılara… Hayatımız her daim bir kapıdan diğerine

Bir. İnsanlık tarihi, insanlığın acıyla boğuştuğu, büyük kayıplar yaşadığı, felaketler, savaşlar, doğal afetler geçirdiği bir tarihtir. Bu tarihin okumasını yapmak,

Bizi, kentlerin şehirlerden daha iyi olacağına inandırmaya çalışıyorlar. Kuleler, yollar, parklar, çarşılar… Bizi, zorunluluk adına değişime karşı koymadan gönüllü bir

İnsanın yalnızlık nedeni Gecenin ayazında meyus bir hikâyeden ayıkladığım saçlarım soğuktan morarak uyandı. Bir tel gibi aykırı duruyorum şimdi, sınır

I. İçimizde mayalanan her hüzün, yüksek dağ doruklarından aşıp atların koşarken çıkarttığı sese benzeyen rüzgârlarla diyarlar dolaşarak geri dönüyor. Büyüyerek

Bir. Bir ad olmalı, gecenin hüküm süren anlarında hükümsüzlüğe… Mesela kömür kokusuna, şehir gazellerine. Kaldırım kenarlarında büyüyen otlara. Metropollerin uğultusuna.

Bizi buraya sıkıştırdılar, bizi bütün insanlar gibi bütün kuşlar bütün ağaçlar gibi bütün denizler gibi bütün sıra terziler ve overlokçular

Dünyanın bu yakasındaki çocukların şarkısı hüzünlü ve delişmendir. Seni aldım ve bir dağ kekiğinin atlara söylediği şarkıya götürdüm. Büyüyen bir