Sulhi Ceylan bu aralar beni aramıyor. Aydoğan K ile birlikte Godot’u bekliyorduk. Fakat bir türlü gelmedi. Ömer Ertük artık şiir göndermiyor. Mustafa evleniyor. Ben şiir yazıyorum, aklımda hâlâ

  Gönlümüzden geçenleri acaba aklımız da kabullenir mi? Bunu bir şiirin en ücra köşesine mısra diye katabilirdim. Yüreğimin onulmaz acılarıyla bir

  Sokak lambalarından sonraydım. Ayaklarım çehresinde dolandığı şehrin tüm varoşlarını çağırarak yürüyordu. Olmalı diyordum ki şehir kendi sarsıntısını saldı üzerime.