Hiçbir Esrar Yok Sessiz Göğümde Martı Çığlıklarından Başka
bir renk dileniyorum oysa mavidir göğün telaşı sessiz rakamlar geçiyor üst kesiminde düşüncelerimin akşam diyorum o lekeli camlar ardında gülümseyen
bir renk dileniyorum oysa mavidir göğün telaşı sessiz rakamlar geçiyor üst kesiminde düşüncelerimin akşam diyorum o lekeli camlar ardında gülümseyen
Engin sakin berrak bir denize Uçsuz bir kumsaldan ağır ağır Nasıl yürürse insan Sokrates öyle yürüdü ölüme Tilmizleri ağlaşırken O vasiyet
Evliysen yüzünün yarısı hep tetiktedir bilesin Diğerinde gezinen hep bir güz havası Değişen bir adamsın eve her döndüğünde Karının dizlerinde
ben giderim, yaşını almış yollar bana yasını fısıldar bir köy güzeli görürüm yol kenarında çeşmeden damlayan kara bulutlar üşüşür içime,
Hayattan desteğimi çekersem çökerdi dünya Çöker miydi? İyilik aldırmazdı kötülerin yaptıklarına Aydınlıklar karanlıklar sahte yansımalar uyutur tutuşan dilimi Kırılmış yanlarından
Bütün çiçeklerden özür dilerim. Bütün suç o başa düşen saksıdan mülhem değilmiş. Yazık bana bunu söylerken ne kadar da başkasıyım.
asuman, inceden hüzün çiseliyorsun ve ben bunun farkındayım asık suratınla seyrediyorken yeryüzünü ağlıyorsun sanki yalandan ağlıyorsun kaldırımların kenarından akıp giden
Okumayacaksın, anlamayacaksın, umrunda bile olmayacak Bu ne söylüyor, neden söylüyor diye sormayacaksın Çayını yudumlarken ya da uzanmışken boylu boyunca Bunun