İbrahim Halil Aslan kendiyle burun buruna gelmek üzere… *** ‘Gölgenin ışığa muhtaç olduğu yalandır; karanlıkta gölgeyi göremeyen insandır’ diye afilli

Kerim Kolat, öykülerine devam ediyor. Bazı şeyler dibe inmedikçe görülmez. *** Yorganı çeneme kadar çekip, ayaklarım karnımda, en ufak bir

İbrahim Halil Aslan,  dilin sınırlarını aşmak için metaforlara yaslanıyor. *** Güneş kızıl bakışlarını gökyüzünden çekmek üzereydi. Arabasını sitenin otoparkına bırakıp

Kerim Kolat, berber koltuğundan geçen hayatları yazdı. *** Raşid, son model arabasını Halit’in dükkânı önüne özenle park edip bayram tıraşı

Yazarımız Mehmet Erikli, ‘Zaman Kurucusu’ kitabından bir öykü ile karşınızda… *** Uykusuzluktan ve günlük işlerin boğucu sıklığından geriye işte karşınızda

Muhammet Emin Oyar, küçük hayatlarımızı yazdı. *** Devlet memuruydu, ay sonu geldiğinde cepte ne parası kalmıştı ne de mutfakta erzakı…

Suçlu kim?  Kerim Kolat yazdı. *** Tedirgin ve hüzünlü bir sonbahar akşamüstünde tanımıştım onu. Bürodan çıkıp insan kaynayan, rutubetten bunalmış

Canan Aydın, Lir adlı öyküsü ile Edebifikir’de… *** Cesare Pavese’ye.. Pavese, kırk üç yaşındaydı. Kırk üç yıllık yaşamı boyu hayatında

Muhammed Emin Oyar, emin adımlarla minimal öyküde ilerliyor. *** On üç yaşındaki kardeşini tetris oynarken gördü ve “Şükürler olsun ki

Yazarımız Mehmet Erikli, son öykü kitabı ‘Bohem Apartmanı’dan bir öykü ile karşınızda… *** Sabahın en kör vaktinde, kapı çaldı, belki

– Seni ne ihtiyarlattı? – Valla evlendiğimizde kayınpeder bize küçük bir arsa vermişti. Oraya bir ev yapıp başımızı sokmamız dört

Herruh şair midir gerçekten Mustafa ? Bilmem… Nası bilmiyosun abi, sen şairsin. Şair miyim ? Evet. … Kuşkun mu var

Muhammet Emin Oyar, minimal öykülerine devam ediyor. *** Akşam namazını camide kıldı. Vaktin sünnetini kılarken bir ön saftaki genç dikkatini

Enes Can, insan denen pudralanmış suretleri yazdı. *** Yolun sonu görünmeden bitmiş bir yolculuğun hikâyesiydi, bazılarımızın daha ilk cümlesini kurduğu