Kabuk
Yorgundu gözleri, zorla kapısından içeriye sokulduğu bu kasvetli ve ışık almayan odanın içerisinde meşgul olacak bir şeyler arıyordu. Karşı duvarda
Zaman Saatine uzun uzun baktı. Dakikaları değil, saniyeleri değil, saliseleri sayıyor, avına odaklanmış bir kedi gibi pürdikkat saati seyrediyordu. Zaman
Herkes kapattı pencerelerini, birbirinden habersiz. Bazıları, öyle halsizce üstlerini örtüverdi hatıralarının. Karşıdaki apartmanın dördüncü katından mum alevleri yükseliyor. Gölgelerine bakılırsa
Ellerim üşüyor ve ayaklarım… 55’te yanan doğalgazdan bihaber yüreğim, eşlik ediyor onlara. Titriyorum, kimse farkında değil! Bağırsam şöyle avazım çıktığı
Abdo’ya… Akşamüzeri… Yaz mevsiminin kavuran güneşi, yerini yıldızlara bırakmak üzere. Takkeli Dağ’dan gelen hafif bir esinti… Gıdıklıyor, gün boyu terleyen
Dün gece yaşadıklarımın bir kâbus olmasını isteyerek uyandım. Elimi usulca telefona uzattım. Konuşma geçmişine baktım. Her şey gerçekti. Somut bir
Hacı daha dönmedi namazdan. Yemek de hazır. Bilseydim geç geleceğini Hayriye’ye uğrardım. Ne zamandır çağırıyor kızcağız. Herhalde yine gençlerle muhabbete
1. Dün gece kendime mail attım. Gece iki sularıydı. Sular kesikti. Sakallarım uzamıştı. Kesmeye kıyamıyordum. Maili atmadan önce işimde gücümde
Kayseri’nin ateşli taraftar grubu 38 Derneği, 2010 yılında hiç kimsenin beklemediği bir hamle yaptı. Grup üyeleri, yazdıkları mektubu FIFA’ya gönderdi
Profesör Cengiz Kırcı, modern hayatın hay huyundan sıkılmış, kendisine teklif edilen rektörlük görevini de elinin tersiyle itmiş, taşraya, annesinin babasının
Acil servisin kapısı aniden aralandı. Yetmişli yılların kovboy filmlerindeki bar sahnelerinin karizması, seksenli yılların Türk filmlerindeki doktorların babacanlığı, doksanlı yılların