Sulhi Ceylan, dudaklarındaki kirli sıkılmışlığı yazdı. *** Ben duvar diplerinde giyineceğim                                       Kimseye kapısından yakın olmayacağım.  (Şükrü Erbaş) Soru işareti

Nihat İlhan, yapayalnız bir sığınma evinde cenazesini bekleyen o kadının ellerini anlattı. *** Zihnimin temel taşlarını yıkıyorsun. Asılı kaldığım duvarlardaki

Mustafa Çolak, neden yazmadığını yazdı. *** Ölümsüzlük zannıyla yaşadığım tüm günlerin derin acısını içimde ağır bir kaya gibi taşıyorum. Ara

Muhammed Emin Oyar, sonunda Tembellik Meslektir Derneğimize üye oldu. *** Çağımızın en yaygın hastalıklarından biridir üşengeçlik. Önceden “çok çalışan kazanır”

Abdullah Karaca salvolarına devam ediyor… *** Bıçak neydi? Eylemine âşık olduğumuz… Ateş neydi? Ağyârı soğutan… Kaos neydi? Bir şairin üzülmesi…

Serdar Kocabaş, sadece bildiklerini yazdı. *** Bilmediğimiz bir şey olduğunu mu sanıyorsunuz? Eğer öyleyse yanılıyorsunuz. Biz her şeyi biliyoruz. Mesela

Nihat İlhan, tedaviyi reddediyor. *** Gayet şık bir duruşla yürüyorum bu yolu. Elimden gelen hiçbir şey yok. Her şeyin olması

 “Bazı mutlu sonların ancak bazı mutsuz sonlar sayesinde gerçekleştiğini kabullenmek istememişlerdir. ’’ diyor Ali Ayçil, ‘‘Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları’’

9 Nisan 1924 günü trenle Ankara’ya ulaştık. İsmet Paşa da beni karşılamaya gelenlerden biriydi. Samimi bir karşılama töreni oldu. Bu,

Sonbaharın en gri günleriydi.  Şehrin doğu ve batı mimarisi arasında kalmış dar sokaklarında saatlerce yalnız başına yürüdü. Kendini yorgun hissetmeye

Issız Bir Adaya Düşseydiniz… Düşemezdiniz. Dünyada Issız Ada mı Var Şimdi? Düşemezdiniz. Dünyada ıssız ada mı var şimdi? Ama klasik

Edebifikir yazarları sevdiği yazar, filozof, şair, iktisatçı, kabzımaldan vs. iktibas ettikleri aforizmaları bir araya getirdi. *** “Yer de, yön de,

Elif Bayır, İsrafil’in nefesini ensesinde hissetti. *** Yaşamak imtihanına tâbi olmadan önce nasibinize düşmemişse ölmek, dinamitlere, İsrafil’e ve gökdelenlere karşı

Sulhi Ceylan’ın yolu Hallâc-ı Mansur hazretlerine düştü. *** Seyyid Nesimî’ye idam kararı veren Kadı, söz konusu idam fermanında şöyle diyordu: