Sokağın başında bekliyorum. Bu ara fena halde paraya ihtiyacım var. Üç kişiyle paylaştığım dairenin üzerime düşen kirasını geçen ay veremedim.

Haklılığa ve tüm haklılara… * Sokrates’in Karısı: Seni haksız yere öldürüyorlar. Sokrates: Ne yani, haklı mı olsalardı! * İki mutlu

Her şey o kadar güzeldi ki… Sanki koca alfabe bir tek ikisinden oluşuyordu. Yan yana oldukları kelimelerin kullanıldığı cümleler, hiç

Merdiven, bir ikindi vakti gölgesi gibi uzayıp giderken önünde, inişinin nasıl olup da çıkışıyla eşit mesafede olmadığına hayret ettiğinde adam,

Bitmedi gitti hayatının şu geçiş evreleri. İşte, yine bilmem kaçıncı eşikteydi. “Atlarsın,” diyordu dostları, “Bunu da atlatırsın, sabır!” Gülümsüyordu sadece;

Birkaç gün önce, sonradan Mümtaz İdil’in kaleminden çıktığını öğrendiğim bir yazıya denk gelmiştim. Başlığı şöyleydi: “Hemingway intihar etmedi kendini öldürdü.”