Son Kibrit için Ağıt
Bir yığın odun bir yığın odunla tut ki tüm arzu dolu göz kapakların ardında Herkes bir ihtimale çivilenir -bunu bil-
Bir yığın odun bir yığın odunla tut ki tüm arzu dolu göz kapakların ardında Herkes bir ihtimale çivilenir -bunu bil-
El-aman! Ben ki,Annemden hiç masal dinlemedimSevdiysem, sensin diye sevdim.Hiç şirk koşmadım, put edinmedimLeyla’yı Leyla olarak görmedim. Dehlizlerimden sürekli sana çıktım.Zamanın
bırak bunlarıküf tutmuş ekmeğibu kirli esvaplarıdiğer herkes gibisana da haksızlık yapıldıbaşka her şeye tahammülün var hayattayeter ki iste, kazanabilirsinbir mağlubiyet
kahveden kanatlar çizipunutuyorum umuduşu balat’tangör bir kereuçuşumu beynim galaksi benimkör kütüksek görüşlerve sönük kalan bir nefessoruyorumkaldırabilir miyim para kokuyor buralarinsanlarmutluluk
Ce poème a été écrit en français pour que Feyyaz Kandemir ne puisse pas le critiquer. S’il parvient à critiquer
Rüzgârdım bir zamantüm donuk mutlulukların çardağındarengini yağmur ve güle sunanve karanlığı durmadan dağıtanyerin en dibinde sessizce yağan telaştaatıldım saflıktan, yasalardan
yanık bir türkünün dilinde kalmaya çalışıyorumırgatlar şehrinin putlarını kırarakaheste adımlar, yanık bağırlar ve çorak tarlalarevimden uzak gurbet elinde taş duvarlar
ben o şiiri herkesten gizledim o şarkıları dinletmedim kimseyeeksik kalmış her ne varsa tamamlanmadıhâlâ yerli yerinde duruyor yarım kalanlarali’nin atı ve
Uzaktı dön yakındı dön çevreydi dönYasaktı yasaydı töreydi dönİçinde dışında yanında değilimİçim ayıp dışım geçim sol yanım sevgiBu nasıl yaşamaydı
sarhoş bazısıayakları trampetyüzleri kozmos aynasıadamlar varve başka adamlar sağlarsollarmemleketin kalamarlarıkambur adamları yaratmış elbet Allahbiriniötekinihepsinigergin bir ipinucunda kiminidiğerinde beni kırık bir