raşit sonra hatıra biriktirir elimizde kalan ne varsa ne varsa dokunmuşluğumuz hatrına insanların ne varsa tutmuşluğumuz bir kivi kokusunun ciğerini

ölüm ellerimizde temiz saklı duruyor gamdan ve gülden geçmeden künhüne ermeden siyahın yapılacak bir şey daha var on sekiz değiliz

gülersin bilirim cennet gülersin ölümlü bir düşüşle düşmenin sırası değil ikindi vaktine yaklaşıp menevşeleri ve erguvanları ve kız kulesini yarım

diyebilirim ki ben hepinizin ortasından sessizce geçmeliyim size söyleyeceklerimi biriktirdiğim defterimi gözünüze ve söylemek üzere olduklarımı hazırladığım kalemimi de gözünüze

susuyorum ve yumuşak bir geçiş yapıyorum gökyüzüne doğru akşam çünkü kirli bir oyuncak ve ellerimizi yeryüzüne düşesi yapıyor hep bu

asuman, inceden hüzün çiseliyorsun ve ben bunun farkındayım asık suratınla seyrediyorken yeryüzünü ağlıyorsun sanki yalandan ağlıyorsun kaldırımların kenarından akıp giden

I. televizyonlar daha ince ve daha renkliydi şehirler daha gürültülü ve daha ışıklıydı -karanlıktı-  büyümüştüm hem misketi hem bilgisayarı görmüştüm

dünya kivi kokuyor, bir de kikirdiyor ki sorma al başını taşlara çarp ateşte bir ceylan elinde zaman tutuyor ne geri

Raşit Ulaş Çetinkaya “Güvercin Kanatlı Müezzin” şiirin masalını yazdı. *** Rivayet oldur ki Üsküdar’daki Gülnuş Valide  Sultan Camii’nin müezzininin, Tekbir’i minarelerde