Minimal Öykü: Yılların Eskitemediği

Yıllar sonra kimsesiz ve dar bir sokakta yağmurun altında karşı karşıya geldiler. Kadın kalabalık bir bakışla baktı adamın yüzüne: Gözlerinin

Akıl Defteri: Uzun Bir Adam

Künye: Uzun Bir Adam, İlhan Berk, YKY, 1. Baskı, 1993, İstanbul *** “Kendim üstüne bir kalem denemesi diye bakılmalı bu

Prof. Dr. Ahmet Şimşirgil İle Söyleşi

 Prof. Dr. Ahmet Şimşirgil’le  Kanuni Sultan Süleyman etrafında dönen tartışmaları yazarımız Ömer Ertürk konuştu. *** Bu gün bazı medya gruplarının,

Biz Koşu Bittikten Sonra da Koşan Atlarız

Sezai Karakoç dosyamızın dördüncü yazısını Ömer Ertürk yazdı. “Sezai Karakoç, Hızır habercisidir.” ***  “Biz yangında koşuyu kaybeden atlarız Biz kirli

Bir Sözün İdraki

  Zaman ayaklarımdan geçmişe doğru uzanırken,  ben yine gecenin gündüzle buluşacağı yere bırakıveriyorum kelimeleri. Sevdaya dair ne de çok söz edilmişti

Allah’ın Yalnızlığında Var Olmak

  Dünya hayatı bir yokuşa benzer. Fazlalıklarınızdan kurtulduğunuzu sandıkça, nefes almayı kesrette arar ve yeni fazlalıklar edinirsiniz. Yokuşun son noktasına

Uzak

  Bizi kimse anlamıyor artık bu şehirde. Gitmeliyiz. Uzaklara, çok uzaklara. Kalbimizi burada unutabilecek kadar uzaklara. Belkide kaçış bu. Ne

Uzak (İkinci Bölüm)

  Mahfuz dönüp aynı yöne baktı. Adamı görünce adeta şok geçirmişti.  Mustafa Cemal yerinden hışımla kalkıp adama doğru koştu ve

Uzak (Üçüncü Bölüm)

  “Bakın beyefendi; bakışlarınız, tavırlarınız beni sinir ediyor. Ne yaptığınızın farkında değilsiniz sanırım. Şuurunuzu kaybetmiş gibi davranmanız, çok büyük bir

Dilim Senden Başka Harfe Dönmüyor

  Sensizim. İçimi kalabalıklaştırıyor yokluğun. Eskimiş günler duruyor pencerenin ardında. Bir de  kanırtan nefesler. İçimde, tam şuramda. Bir  şiir sancısına

Gidene Sor, Sadıklar Bilmez Unutmayı

  Yalnızlığımda çoğalmış yaralarımı öpüp, uyandırdım kendimi yarı uyunmuş bir uykudan. Noktalama işaretlerini attım dilimden. Duraksamadan, soluksuz bir acıyı tatmak

Ölmüşlüğümü Asıyorum Gittiğin Sokakların Köşe Başlarına

  Şimdi ne desem sonu sana çıkacak biliyorum. Yalnızlığımı suskunluğumun kuytu köşelerinde büyütüp bekliyorum. Yalnızlığım büyüdükçe, yaralarım çoğalıyor bir bir.

Çerçevedeki Hayat

  Gece yarısı uyanıp, çerçevede duran resme uzun uzun baktı. Sonra resmi çerçeveden çıkarıp, pencerenin kenarında bir müddet durdu. Bir