(In Memoriam) Ey hâtırası içimde yemin kadar büyük, Ey bahçesinin hoş günlere açık kapısı, Hâlâ rüyalarıma giren ilk göz ağrısı,

nedir yol? toprak adındaki kağıda yazılı gezginlik manifestosu. *** nedir ağaç? dalgaları hava olan yeşil göl. *** nedir hava? bir

Nasıl söylesem Benim de babam öldü. Öldü ve kör olmadım. Sizin kör olmadığınız oldu mu, babanız öldüğünde? Şöyle de sorabilirdim:

Dipsizlikten olma Gece yüzünü yıkayamaz Size bundan bahsetmeyeceğim ama Herkesin herkese karşı savaşı ne demek Biraz düşüneceğim. Dipsizlikten doğma Düşüncelerim

Senin çantanın oğlum Bir gözünde gülücüklerin vardı Ağlayan çocukların yanaklarına yapıştırırdın Bir gözünde defterin vardı Ki her yaprağında Yıldız gibi

Elyazını yaktım, dürüsttü ve aşınmamış Sevgi sözcüklerini yaktım, hoyrattır onlar Sıcaklığı saklı akarsuyu anlamazlar Sorular, kurutur incitir sorarlar Elyazını yaktım

Hayat hikâyem mi? Tarlaların kıyısındaki gelincikler. * Âmâ olsaydım dalgınlıklarımdan anlardım güzün gelişini * Döküldü fesleğenin yaprakları: Sesleri hâlâ kulağımda.

cins donmamış olan beni taşıyamaz o halde bu ırmak beni taşıyamaz gözüm pek bir yabanın ardılı pek bir yabancının dikeni

  II. Ormanda nasıl kükrerse bir erkek geyik Sabaha karşı alacakaranlıkta Yağmuru tetikleyen Dağı kundaklayan bulutu boynuzlayan   Ah işte

1. Rüzgârda çayırlar kılıç bahçesi Bahçede beyaz, ölümün rengi Herkes o mevsim birini sevdi Çözülüp taranmış bulutlar gibi Yürüse denizin

  Üç genç kız her gün gizlice Bir tepenin dört parmak berisinde bir bahçede Buluşup şiir okuyorlardı Yağmura, toprağa ve

  sağanak aşk da eskir içimde kıvrılıp duran gitmek kadar. bilmiyorum da üstelik kalbimin bozkırından geçen abdalın çıkınında neden taşıdığını