bir yara dikiş tutmuyorsa, tutmuyordur bazen görmezden geliyor her şeyi zaman olanla ölene çare bulunmaz derler bulunur elbet, her duaya

bin yayladan geçtin, kalbin eksile eksile ‘exile partout est seul…’ ‘sürgün yalnızdır heryerde…’ diye okudun; sürgünken hayatın bir kıyısına, oradan

Halkım ben, parmakla sayılmayan Sesimde pırıl pırıl bir güç var Karanlıkta boy atmaya Sessizliği aşmaya yarayan Ölü, yiğit, gölge ve

1. bir kereye mahsus yaşanan her an kendi hayatını bir daha düzeltilemeyecek biçimde içinde barındırır. bana kanatlarımı bıraktırdılar. bana ihaneti

Size Arzuların heybesinde biten ruhumu Kimin tragedyasında teselli bulduğumu Gözyaşımın kandan ağır olduğunu Yurdum gibi kucakladığım acıları Buğulu siyahı Sımsıkı

 Sedat Umran’ın Yankının Ölümü şiiri ilk defa Edebifikir’de yayımlanıyor. Üstad’ın, Edebifikir’e hediye ettiği yeni şiirlerini yayımlamaya devam edeceğiz.  *** YANKININ

sessiz rüyalar görmek istiyorum ve onların zarif parlaklığıyla odamı kabule süslemek istiyorum ellerinin ellerim ve saçlarımın üstünde olan duasını geceme

Raşid’e veda gecemiz için Bilal Can şiir yazdı. Raşit, bizi terk etme. Ayrılıklardan lime lime olan kalbimizi bir de sen

ben hep dişi olduğuna inandım evrenin dünyanın yalnız canı istediği zaman döndüğüne dipten yükselen mercan kaleleri ve ağzı yaşam kokan

Ben bir çocuğum gözlerim mavi Gökyüzüyle kardeşim Biliyor musunuz Üzülünce ağlarım Gökten de yağmur yağar Ne sanıyorsunuz Mevlana İdris

Hayat hikâyem mi? Tarlaların kıyısındaki gelincikler. * Âmâ olsaydım dalgınlıklarımdan anlardım güzün gelişini * Döküldü fesleğenin yaprakları: Sesleri hâlâ kulağımda.