Hüznü sevmem mi gerekli yoksa
Yalandan gülümsemem mi
Boşalan şarjör, gece mesaisi
Sabahın aydınlığı ve akşam gezmesi
Hâl sormayı bir devekuşundan
Öğrenmeliydim, evet mi, hayır
Çocukların küçük adamları oynadığı sokaklar
Bana bu kadar ürkek görünmemeliydi
Hüznü sevmem mi gerekliydi
Belki de hayır
Hırsız polisi hâlâ oynarım ben
Ve hâlâ ürkek bir ceylanı andırır gözlerim
Sek sek sekerken ve dolaptan peyniri
Aşırırken, bu peynir has peynir
Annemin elleriyle yaptığından
Çocuklar asfalta hırsız polis çizerler
Çünkü onlar hâlâ yakalanmaktan habersizdirler
Mutsuz mutsuz gezerler yüzlerinde fondöten
Olmaz mesela, mesela parmakları kınalıdır
Mesela onlar için hüzün de varla yok arasıdır
Bu yüzden sevmiyorum çocukları
Çünkü onlar hırsız polis oyunlarında
Çok sahici davranır, onlar yalandan sırıtmaz
Yüzleri de aktır, gözlerini kırpıştırmaz
Bu yüzden kaldırımları kaldırmamalı
İşte bu yüzden seviyorum onları
Şehrin baştan başa ayaklanması lâzım
Şarjör hâlâ dolu, hâlâ hırsızlar online
Facebook kapanmadı, oradan hâlâ tanışıyorlar
Hâlâ arkadaşlar mesela, iki yüzlüyü oynuyorlar
Evet, ben de hâlâ takığım hırsız polis oyununa
Çünkü hâlâ yerlerinde duramıyorlar
Gözlerini kapatıp açıyorlar
Yalandan gülücük atıyorlar
Ve hâlâ varlar
Varla yok arası yaşıyorlar
Rümeysa Asarkaya
1 Yorum