Yara Kapanmadı

Öğrendik dünyayı gittin gideli
Ahirete ömrüm intizar oldu

Hasreti vuslata bağlamak nasıl
Kavuşmaya ahım bergüzar oldu

Derdi raptederdim ahu gönlüne
Kan bastı içimi ahuzar oldu

Nice güzeller var görmedim dengin
Gören gözler yandı kehribar oldu

Mest idi kokunla elinde nergis
Bahçemiz de küstü tarumar oldu

Ardınca yürürken güller saçardın
Ardında gözyaşım gürpınar oldu

Boynunda zülfiyar yolcu gözlerdi
Visale erince zülfikâr oldu

Senden ne kaldıysa yerinde tuttum
Seyrimde hatıran payidar oldu

Zaman geçiverdi takvim değişti
Yara kapanmadı yadigâr oldu

Yara kapanmadı yadigâr oldu…

 

Ömer Faruk Söylemez

(15.08.24 / İstanbul)

 

DİĞER YAZILAR

1 Yorum

  • brindar , 21/08/2024

    Toprak ona (ks) muhtaçmış, toprak onunla can bulmuş. Bizimse sînemiz de kafes olmuş firak, kirpiklerimiz ıslak.. Kaldı gönlümüzde bu hasret yükü, hiç eksiltmesin Allah…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir