gazzeli minik amro’ya
su.
bu gemi bu denizi aşar
bu deniz bu gemiyi aşamaz
varmak midyenin içinde
kalmış
bulut.
iyice kabartılmış yastık.
“döneceğim” bavulları ve kaçış
belki sürgün, bilmiyorum
içimin penceresinde bir kuş
dönüş yolumun ekmekleri kursağında daha
titriyor
nefes. nefes. nefes.
burası kayboluşlar yeri
nefes.
yol olmayan düzlük
yahut tepeler ve tümsekler
dizimin morlukları
ezilmiş bisküviler, kıpkırık
akşamüstleri hâlâ turuncu
senin saçların akşamlardan bile
dünyanın en güzel turuncusu
gözlerim gözlerine bakamaz amro
ama saçların…
sessizce.
masalın sonunda mandalinalar var
hepsi sana. sana
ve kedine
umut hep hare hare
ama özür dilerim
dünya eski dünya
Şadiye Sare Kaplan
