Sola dönmek için üç kez sağa saptım
Yavaş yavaş bedenimden sarktım
Korkmadım, kendime yakından baktım.
Bir yas neresinden tutulur?
Hiç tanımadığım küfürlere
Dilimi yuva yaptım.
Bir şarkıya tam ortasından
Kendime dünden başladım.
Günler askıda kalmıştı, umursamadım.
Nedendir bilmem,
Noktalama işaretlerini yardıma çağırdım.
Sustuklarımı tırnak içerisine aldım.
Boğulurken öksürük sesim
Yepyeni bir parantez açtım.
Gırtlağıma dayandı iki kelime: Geç kaldın
Ünleme sarılmadım.
Saat tam sekizde akşam haberleri:
-Çoğaldı uzaklara bakma yetisini kaybedenler-
Beden, ruhun şifa bulmaz yarasıymış
Değişmek, gövdenin korkusu
Ben de yeni tattım.
Belki de bir yas, karın boşluğundan tutulur.
Penceresinden girilir soluk mezarının.
Kendi boşluğuna gömülmüş bir surettir,
Bir yumruk gibi kapanan gecedir yas.
Sulhi Ceylan
(Yedi İklim, 432. sayı)
1 Yorum