çünkü yaşamak gibi bir şeydi yaptığı anasız bir tay gibi coşkun ve hüzünlü akşamın dinginliğini otluyordu o zaman her sabah

-numan’ı incittin, hâlbuki süreyya yıldızı sanıldığından çok daha uzaktadır-  yola koyul bir kavme nispetle evvelden göktengriye tapan kocayan asil pençelerin