bir endamı güzel derdim
bin oldu
esmedim o güzel ikindilerde
sancıdım dizine yatsam da annemin
derdim benden kesit aldı
bak bu mevsimler hep böyle geçmiştir
ne şairler halledebildi bunu
ne ipler kopmadan durabildi
ne de ben giyotinden alabildim başımı
şimdi toplasam aklımda kalanları
ona bir isim koyabilirim
ukte, güzel kızım benim
biraz daha delirmeden durursam
yaftaları ısırmaya mı dişim
hoş işler yapmayan bir kadındı dünya
onu mamur etmeler
yüklemeler ona kontürler
bak işte yine bıraktı
artık artık demeyeceğim
şiirlerim de yarım kalsın
son bir istek sadece
beni bu yaradan kavlatın
Fatmanur Petek
