İnsan bazen,
Tutunacak dal aramaz,
Uzak duracağı
Uçurumu bilir.
Hayat;
Düşmek hatta bıkkınlık,
Aynı yerden defalarca
Isırılmak…
“Her anlama bir yanlış anlamadır”
Diyenlere kulak asma.
Hayat, anlamaktan öte
Bazı şeyler apaçık yara.
“Öteki cehennemdir” demiş bir diğeri
-Allah’ım aklıma sen mukayyet-
Kendine hiç rastlamamış ki!
Evini temiz tut
Sonunda kalbin.
Sen de biliyorsun
Eve dönmek için.
Yemek yapmayı öğren
Beyazları sirkesiz yıkama.
Bazı lekeler
İnatla çıkar, unutma.
İnsanlara sınır çiz.
Sınırın sınırı olsun
Yoksa tek başına
At koşturursun.
Bağımlılıklar kötüdür
Bildiğin kötü.
Sabahları aynı bardaktan su içmek
İnsanı tutar hayatta.
Rutinlerini sev
En çok onlar sadıktır insana.
Aşk güzeldir
Bir göz kusurudur
Fazla net görme, geçer.
Abartırsan kalıcı hasar, sakın ha!
-Geçecek-
İyi bir cümledir.
-Kaderde ıslanır insan-
Daha iyi bir cümle.
Her gece tekrar et
Koy yastığının altına.
Yorulunca dur
Sen bir fikir değil
Bedensin.
Çaydanlık ve ankastreler
En güzel cif ve poşetle silinir.
En sıradan bilgiler
Bazen hayat kurtarır.
Saçının doğal rengi
Yüzünle barışıktır.
Olduğun hal,
Olmak istediğinden
Önce gelir.
Ölüm ve yas
İkisi de insana ait.
Korkma,
İçindeki ölüyü yıka
İnsanlığın burada.
Kendine yetmediğinde
Allah’a düğümlen.
Çünkü insan en çok
İçinden saçılır kâinata.
Sulhi Ceylan
(Yedi İklim Dergisi, 438)
2 Yorum