ölüm ne kadar yakışıyorsa bir insana ve cepsiz bir gömlek ne kadar karizma duruyorsa öyle afiliyim işte bir iç

  bir bebek eğer yanlış yerde doğmuşsa hemen öldürmeli onu yedi ceddinden biri isyanı çığırmışsa hak etmiştir katliamı bebek her

ahşap evlerin yalnızlığı dolanır saçlarıma gamsız bir yağmur çiselenirken üstüme yasaklı bir köy türküsü dolanır dilimin ucuna ve yağmalanmış bir

canı sıkkın bir ilkokul çocuğuyum aklımı çıkardım poligondan isabet tahtasına nefret doluyum yeni kesilmiş dudaklarım biberondan ben babamın oğluyum isabet

  Fakülte kapısı kilitli demir Genç kız, delikanlı bir de kör bıçak Genç kız ellerini çoktan kesmiştir Ve bir kader

  Defler çaldı bir gece kadınlar başucumda, Ölümüm müydü, düğünüm müydü bilemedim. Sonra teller, duvaklar, kurdeleler; Beyazlar içinde bir gelin

  attila ilhan bile ancak ölecek kadar yakışıklıydı ondandır pia’yı göremedi sisler bulvarında ya da bilmem nerede işte böyle sevgilim

  iliklerinde kahverengi atlar yanaklarında nardan kalma illüzyon bu görüntü, bu yazgı ah gülün insana uyan kör talihi taptaze meyvelerin