Yahyâ, altı yıl evvel uzun bir yolculuğa çıkmıştım. Yirmi saatlik bir otobüs yolculuğuydu bu ama yorucu bir tarafına hiç denk

seyfullah; gel seninle yazarak konuşalım. yüz yüze konuşmuyorsun. ben de sen kaçtıkça, seni konuşmaya davet ediyorum. bana kalsa bütün sorunlarımız

Sevgili Meryem; Salih Mirzabeyoğlu, insanın dünyada bulunma hikmetini şöyle özetler: “Su neye saldırırsa onu suya, ateş neyi yalarsa onu ateşe

Sevgili Elif; Mektubuma bir itiraf ile başlamak istiyorum. Sana hayat hakkındaki gerçek görüşlerimi hiçbir zaman söyleyemedim. Söylemedim değil, söyleyemedim. Çünkü

Sevgili Feyyaz; Senin gibi hüsn-i zan sahibi pek çok arkadaşım benden bazı cevaplar istiyor. Beni, bu büyük cevapları vermeye ehil

Sulhi abi, Çoğu insan gevezelik sırası kendisine gelsin diye karşısındakini dinliyormuş numarası yapar. Gevezelik sırası bana geldi. Bunca zaman seni

İsminin yazılışı Nikos, okunuşu Niko. Baştan söyleyeyim, sana isminin okunuşuyla hitap edeceğim. Bu arada, sana çok imreniyorum Niko. Senin Zorba

Sulhi Abi, Sünbüli havaları ayrı bir seviyorum. Bana kendimle baş başa kalmamın gerekliliğini hatırlatıyorlar. İçimi kalabalıklardan arındırmam gerektiğini… Her yalnız

Sevgili Davut; Kırk yaşındayım ve biliyorum ben de öleceğim! Delik deşik bir sabaha daha uyanıyorum. Yokluğu kalbimde yurt kuralı, bedenim

aziz kardeşim, sitemlerinde sonuna kadar haklısın. bana cep telefonuyla ulaşamamak beynelmilel bir mesele hâline geldi, gelecek! meselenin cep telefonuna inhisar

Sevgilim, Mektubuma nasıl başlamam gerektiği üzerinde uzunca bir zaman düşündüm. Aslına bakarsan böyle bir mektubu kaleme alma meselesini de çok

Yahyâ, son beş yıldır yazmayı ve de susmayı öğrenmeye çalışıyorum. Bunun büyük bir tezat olduğunu düşüneceksin muhtemelen. Yazmak da bir

Yahyâ, bu mektubu bir asır önce yazmış olsaydım muhtemelen söze, “ey oğul!” diyerek başlar ve üzerine bir sürü nasihati boca

(dör döküntü defteri – 19) kıymetli kardeşim, artık sen üniversite tercih edecek çağa gelmiş bir insansın. evvela “sayısalcı, sözelci, eşit